Weduwnaar Avelon
Hoorn , 16 januari 2011
De crematie van Avelon heeft plaatsgevonden op zaterdag 15 januari 2011.
De anonimiteit wil ik blijven respecteren dat overeenkomstig Avelon karakter. Ze was n.l. zeer bescheiden, ze wou nooit op de voorgrond of middelpunt treden. Zij kon zeer goed luisteren naar wat anderen te vertellen hadden.
Avelon is 63 jaar oud geworden en was met mij 44 jaar gehuwd. Ik, de weduwnaar ben 67 jaar oud. We hebben een zoon van 40 en een zoon van 38 jaar oud. Intimi weten inmiddels wie Avelon was. Ik zou proberen te omschrijven hoe Avelon was. Ze was een zeer liefdevolle vrouw en moeder die veel genegenheid toonde naar ons. Gedurende ons huwelijk hebben andere vaak tegen mij gezegd dat ik zo'n lieve vrouw heb. Vooral het laatste half jaar hoorde ik dat erg veel.
Het ziektebeeld van Avelon.
Op 20 augustus 2010 werd naar aanleiding van een CT- en MRI scan ons medegedeeld dat Avelon terminaal is , omdat zij 3 tumoren in haar hersens heeft. Het ziekenhuis kan niets voor haar doen, want een chemokuur werkt niet bij hersentumoren en de tumoren zitten op een zodanige plekken dat bestraling meer kwaad dan goed zou doen. Avelon had in de hele leven nooit gerookt. Dit bericht trof ons gezin als een mokerslag. Er was niet eens een strohalm om vast te pakken en ons hoop te geven. Wij moesten voor haar resterende levenstijd in dagen en niet op maanden rekenen werd ons verteld dat ze de Kerst absoluut niet zou halen.
Voorgeschiedenis voor de ons zo wrange 20 augustus. Avelon had de maanden ervoor
al last dat haar linkeroogpupil veel groter werd dan haar rechteroogpupil. Ze moest voorzorgmaatregelen nemen als zij naar buiten ging, een speciale zonnebril die aan de zijkant ook afgeschermd was en deze ging over haar gewone zonnebril. Als zij dat niet deed en er kwam licht op haar linkeroog dan leek het of iemand met een groot licht op haar oog scheen. Naderhand bleek dat zij met dat oog niet meer kon zien. Op 12 augustus kon zij plotseling haar linkerlichaamsgedeelte zoals arm en been niet meer gebruiken waardoor zij niet meer kon staan. De dagen ervoor, vanaf 28 juli had zij een blaasontsteking en dat ging dus verder in wat ik over 12 augustus heb beschreven. Ze was ook verward maar dat komt wel meer voor bij blaasontsteking.
Vanaf 15 augustus 2010 komt de thuiszorg langs om mijn vrouw te verzorgen. Mijn jongste zoon besluit 1 week verlof op te nemen en bij ons komen te logeren en zegt erbij: "Pa dat kan je alleen niet aan". De thuiszorgmedewerksters vertelden mij als Uw zoon er niet bij was hadden we Uw vrouw niet op de po-stoel gekregen. Ze vragen ook heeft Uw vrouw een TIA gehad.
Op 20 augustus neem ik contact met de huisarts en binnen een kwartier staat de ambulance voor de deur. De rest zie 20 augustus.Een nicht van ons had op de goede reputatie en mogelijkheden van woonzorgcentrum Avondlicht te Hoorn gewezen en daar hebben wij dankbaar gebruik van gemaakt.
Verder karaktereigenschap van Avelon. Ze was eigenzinnig. Een goed voorbeeld daarvan is de sporadische keren dat Avelon boos op mij was, want de volgende dag was ze altijd weer vrolijk alsof er niets was gebeurd. Op een moment heb ik daarop gereageerd door te vragen waarom ze niet meer boos leek. Haar antwoord was dat ze niet meer boos was, want dat kost alleen maar energie en levert niets op. Vanaf die tijd kon ik geeneens meer boos op haar zijn. Ze was namelijk erg vergevingsgezind en kon niet boos blijven. Avelon had ook bijzondere inzichten en visies. Ze heeft mij geleerd om iedereen onbevooroordeeld tegemoet te treden zonder te kijken naar geloof, geslacht , huidskleur of seksuele geaardheid.
Deze bijzondere inzichten zorgde er ook voor dat ze haar slopende ziekte kon verdragen zonder te mopperen. Verwonderd heb ik haar wel gevraagd hoe ze haar ziekte kon dragen zonder een onvertogen woord of zelfs maar te klagen.
Ze antwoordde nuchter dat ze een inzicht had waaraan ze kracht ontleende . Haar uitleg kon ik niet helemaal begrijpen, maar ik weet nog dat het een afgeleide was van het Boeddhisme. Ik kon alleen nog maar antwoorden: " ik hoop dat je gelijk heb en dat ik dankbaar ben dat je daaraan kracht kan ontlenen".
Vreemd genoeg troostte ze mij in plaats van ik haar.
Verder over haar slopende ziekte, zij kreeg het medicijn Dexamethason.
Dexamethason zorgt om de druk van de tumoren op de hersenen te verminderen.
Het hielp inderdaad, ik kon weer gewoon praten met haar en zij kon met het linkeroog weer zien en de linkeroogpupil grootte was weer normaal . Met ondersteuning tussen 2 fysiotherapeuten werd na enkele dagen een paar pasjes gezet. Tot de fatale epileptische aanval op een nacht, de revalidatie had toen geen zin meer. De revalidatie was gebaseerd dat zij zonder tillift in een rolstoel kon komen.
Over de bijwerkingen van het medicijn Dexamethason je hoofd en nek zetten enorm op (niet te beschrijven) en je hele lichaam komt onder de vochtophopingen te zitten. De vochtophopingen zijn van dien aard dat Avelon op een bepaald moment niet meer in de tillift kon, te pijnlijk, en daardoor ook niet in een rolstoel kon zitten de laatste 2 maanden . Ze was a.h.w. vastgekluisterd in haar bed, altijd op haar rug i.v.m. de vochtophopingen aan haar zijkanten.
Een ander bijwerking van Dexamethason is een extra groot risico om diabetes te krijgen.
Prompt werd Avelon dan ook een diabeet en niet zo'n klein beetje ook.
Zij kreeg overdag 3X een snelwerkende insuline injectie voor de maaltijden en voor het slapen gaan een langzaamwerkende insuline injectie.
Verder over Avelon.
Een tijd geleden was bij Blokker een Boeddhabeeld in de aanbieding en Avelon vertelde mij dat zij daar wel interesse in had maar ik had daar bezwaar tegen met als argument:" waar zet ik dat neer."
Gelukkig voor ons komt onze jongste zoon op visite en hoorde het verhaal van zijn moeder . De volgende dag komt onze zoon met het Boeddhabeeld aanzetten en zegt tegen z'n moeder: " dit krijg je van mij en het is toch beter om een Boeddhabeeld te krijgen."
Dit Boeddhabeeld neem ik mee naar Avondlicht.
Bij Avondlicht komt Avelon in gesprek met "zuster Francoise", die vertelde dat zij ook zo'n Boeddhabeeld bezit. De "zuster" en Avelon komen verder in gesprek en Avelon vertelde haar dat ze een weblog bijhoudt. De volgende dag zei de "zuster" tegen mij over Avelons weblog en lezers en of ik dat wist. Ik antwoordde:" ik ben nogal overheersend en betuttelend en heb dus bewust nooit naar haar weblog gekeken."
De "zuster" vroeg daarna aan Avelon heeft U bezwaar als Uw echtgenoot ernaar kijkt.
Avelon had geen bezwaar. Daarna vroeg ik:" heb ik er wel goed aan gedaan om je weblog niet te lezen." Avelon zei dat het wel goed was geweest dat ik toentertijd niet keek.
Ik heb daarna Avelons tweelingzus en onze beide zoons ingelicht.
Dus ik ben veel dank verschuldigd aan "zuster Francoise" anders had ik veel gemist.
Lezers, Uw reakties hebben voor Avelon en mij veel betekend en hebben mij er toe bewogen om dit van mij " af te schrijven."
Lezers heel veel dank hiervoor namens de familie.
P.S. de jongste zoon moet mij maar helpen om het in haar weblog te krijgen.
